Ja Ogród
Kwiaty wypełniają me wnętrze
Różami usłane jest serce
I tak pięknie pachnie jak łąka
Że aż chce się dostać do środka
Mam prywatny ogród królewski
Chowany w żebrach krzew wielki
Kwitnie na różowo i biało
Wygląda tak dobrze, zbyt śmiało
Uciekam czasami do furtki
Odganiam natrętne jaskółki
I pragnę zasypiać w tym miejscu
Gdzie jestem ogrodem bezkresu.
Komentarze (2)
"I pragnę zasypiać w tym miejscu Gdzie jestem ogrodem bezkresu."- ciekawe zakończenie. Ale dlaczego odganiasz jaskółki? Mam wrażenie że chodziło tylko o to, aby było do rymu.
Ciekawy, ciepły i piękny wiersz. Wywołuje uśmiech na twarzy :) Pozdrawiam, ocena 5.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania