Ja Ogród

Kwiaty wypełniają me wnętrze

Różami usłane jest serce

I tak pięknie pachnie jak łąka

Że aż chce się dostać do środka

Mam prywatny ogród królewski

Chowany w żebrach krzew wielki

Kwitnie na różowo i biało

Wygląda tak dobrze, zbyt śmiało

Uciekam czasami do furtki

Odganiam natrętne jaskółki

I pragnę zasypiać w tym miejscu

Gdzie jestem ogrodem bezkresu.

Ja Ogród
Autor: Dezinwoltura
Czytano 41 razy
Data dodania: 20.02.2026

Średnia ocena: 3.5  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Sokrates 2 miesiące temu
    "I pragnę zasypiać w tym miejscu Gdzie jestem ogrodem bezkresu."- ciekawe zakończenie. Ale dlaczego odganiasz jaskółki? Mam wrażenie że chodziło tylko o to, aby było do rymu.
  • Hubert Marianowicz 2 miesiące temu
    Ciekawy, ciepły i piękny wiersz. Wywołuje uśmiech na twarzy :) Pozdrawiam, ocena 5.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania