JABŁOŃ
W ogrodzie zakwitła jabłoń białymi kwiatami.
A pod nią również rozkwitła miłość między nami.
Teraz ona jest symbolem naszej wielkiej miłości.
Która rozwija się u nas w czystej szczerej wolności.
Często siadamy we dwoje pod naszą jabłonią.
A Ja pieszczę delikatnie Twoje piękne ciało dłonią.
Patrzę w Twoje śliczne oczy szczęśliwe i zakochane.
Czasami również i ze szczęścia są zapłakane !
Całuję Ciebie po rękach i ustach słodkich jak miód.
I dziwię się , że mnie pokochałaś gdyż to jest cud !
Jesteś najpiękniejszą kobietą jaką spotkałem w życiu.
Twoje inteligentne i elokwentne zachowanie się w obyciu.
Pokazujesz nim jak kobieta powinna postępować wobec swojego mężczyzny.
Jak mu okazać swoją miłość aby wiedział , że on jest wybrankiem a nie inny.
Na naszej jabłoni białe kwiaty zmieniają się w piękne owoce.
Tak i nasza miłość nabrała nowego znaczenia w ciepłe noce.
Powiedziałaś mi , że u Ciebie też nastąpiła wielka przemiana.
Że, niedługo będzie nas troje a Ja ze szczęścia padłem na kolana !
We dwoje płakaliśmy gdy podzieliłaś się ze mną tym myślami.
Teraz już wiemy ,że nasze uczucie jest jak twarda stal z nami.
Bo nie ma nic piękniejszego jak oczekiwanie na nasz owoc miłości.
Tak jak nasza jabłoń rozkwita i zmienia kwiaty w owoce pyszności.
To my we dwoje oczekujemy na nasze dziecię ku naszej ogromnej radości.
A Ty moja najmilsza z dnia na dzień jesteś coraz piękniejsza.
I Twoja matczyna miłość i brzemienność jest stateczniejsza.
Gdyż rozumiesz swój stan i otaczasz nasz owoc pełną mocą miłości.
Pełną troskliwością , rozsądkiem i poczuciem roztropności.
A nasze uczucie przechodzi w stan rozwagi i stateczności.
Zdzisław Feliks Klauza
Data 24-07-2026
Komentarze (1)
Pomimo braku średniówki i różnej ilości sylab, to czyta się dobrze.
Ładnie i nostalgicznie.
Pozdrawiam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania