Jacy jesteśmy?

Jacy jesteśmy? Ty i ja,

I oni wszyscy. Ludzie.

Z jakiego nasiona wykiełkowaliśmy?

Z tego, które czule słońce głaskało,

Czy z tego, co mrok utulał do snu?

JESTEŚMY ŹLI - powie połowa,

Niszczący jak wojenne działa,

Materialistyczni jak bankierzy.

Niczym lalkarz kierujący kukłami,

Żądni władzy nad bliźnimi,

Egoiści, dążący do własnych przyjemności.

DOBRZY JESTEŚMY - powie reszta,

Wszak twierdzą ludzie, żeśmy źli z natury,

A to dlatego tylko, że zło większym echem się odbija.

Dobro jak motyl, po cichu wsród nas przelatuje,

Skromne, niezauważalne, pełne spokoju i dobroci.

Niedocenione.

Jacy więc w końcu jesteśmy?

Czy jest filozof, który zna odpowiedź,

A może dopiero w kołysce słodko mruży oczy?

Gwiazdy głucho milczą także, odpowiedzi nie zdradzają.

A może odpowiedź nie u filozofa, ani też u gwiazd,

Może odpowiedź znacznie bliżej jest:

W NAS!