Jak by z piórek ulepiona- z dedykacją dla moich demonów

Jak by z piórek ulepiona - z dedykacją dla moich demonów

Zamieniam się w martwą jaskółkę

Mój krzyk odbija się echem o ścianę

W tym pustym, brudnym pokoju

Tamuję swieżo zrobioną ranę

Ona jest mego pokroju-

Cicha, powolna, nieśmiała, delikatna

jak krwawi- zależy od nastroju

Zimno mi w białej sukience

Włosy bezwiednie opadają na ramiona

Bolą mnie te ręce

Bólem jestem otłumiona

Pokój wiruje, ja się cała trzęsę

Jak by z piórek ulepiona

Tak delikatnie opadam w twe ręce

Trzymając żyletkę w dłoniach

Glaszczesz mnie po głowie

Czuję się nieswojo

duszę myśli biorą

I umrę jeśli nadal będę tkwiła

W tym pieprzonym martwym punkcie

Myśląc tylko o tobie

I jak od ciebie uciec

Emocje mnie zabiją

Nim odłożysz mnie na półkę

Demony o nas się biją

gdy zamieniam się w martwą jaskółkę.