Poprzednie części:  Jak być kochaną

Jak być kochaną

Poszedłby, jak mój ojciec

za matką z konspiracji na zesłanie,

wyrąbać w tajdze miłość, jak normę.

 

Oświadczył się za szybko,

w swojej mierze całe życie był tylko ze mną.

Zawsze niegotową oddać komuś cały swój czas.

 

Przypadkowo, na ulicy schodzą się nasze oczy,

jakby wciąż było nie po wszystkim,

zanim przejęła go założoną rodzina.

 

Dwa widma.

Średnia ocena: 1.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania