Poprzednie części: Jak być kochaną
Jak być kochaną
Poszedłby, jak mój ojciec
za matką z konspiracji na zesłanie,
wyrąbać w tajdze miłość, jak normę.
Oświadczył się za szybko,
w swojej mierze całe życie był tylko ze mną.
Zawsze niegotową oddać komuś cały swój czas.
Przypadkowo, na ulicy schodzą się nasze oczy,
jakby wciąż było nie po wszystkim,
zanim przejęła go założoną rodzina.
Dwa widma.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania