Jak daleko

Jak daleko pamięć sięga

By wydobyć to co ukrył czas.

Dzień zadumy przynosi wspomnienia

Z głębin pamięci powraca falami

Zatarty obraz przeżytych lat.

Drga czuła struna, do oczu napływają łzy

Krew szybciej krąży, pulsują skronie

Przez ciało przebiega dreszcz

Przeżyte lata nie są stracone

Trwają w pamięci ukryte gdzieś.

A gdy zanurzasz się w jej odmętach

Przeżyte chwile przywracasz jaźni.

Widzisz zdarzenia i kształty ludzi,

Wydobyte oczami twej wyobraźni.

Chciałbyś ich jeszcze dotknąć, przytulić.

Lecz ich przy tobie dawno już nie ma.

Czasu nie cofniesz, życia nie wrócisz

Widzisz ich twarze w sennych marzeniach.

Jak długo chowasz ich w swej pamięci

Żyć będą z tobą w twoich wspomnieniach.