jak powstało życie

pierwszy strajk nastąpił w kurniku. kiedy to wszystkie kury przestały znosić jajka. koguty jak to koguty. szukały rozejmu. drewniane płoty powoli wykruszały dawne wspomnienia dobrobytu. to były dobre czasy. kiedy to jedno jajko zostało pomalowane na złoto i obwieściło nowinę. nowinki zawsze są na topie. kwiczały umorusane wiosennym błotem świnki. oczywiście bez genitaliów. jak każe tradycja. pierwszy występek nastąpił w sobotę rano. kiedy to w zagrodzie pojawił się struś. chyba strusica bo zniosła pieciokilogramowe cytrynowe jajo. i rozbiły się o twardą skorupę wszystkie złe emocje. kury czują. kiedy nadchodzi koniec świata. ich świat powstał na straganie. strącone niechcący jajka rozbiły się o gorącą ziemię i powstało życie. jakby nadprzyrodzone. własnym pędem. gnało boso po polach. to polskie gwiazdy i polskie pokłosie. krzyczało stare radio. i wszystko miało sens. dopóki na podwórku nie pojawili się obcy. wszystko za życie które chciało przetrwać. jakby skorupki miały moc silnika. napęd i popęd seksualny wzbudzał tumany kurzu. wiejska droga pokryła się zielonym nalotem młodego groszku. i nie było wojny. nie było prawa które zabrania czarnym kogutom zapładniać białe kury. był las. cichy pełen skrywanych pod mchem tajemnic. to chyba mnisi z tybetu ugotowali pierwszą kurę wrażliwą na dotyk. i rozniósł się zapach rosołu na całą wieś. wiedza dostąpiła do stołu obfitości. gdzieś w sowiej dziupli mrugały oczy. udając że nowe zmiany idą na lepsze. i nawet gołębie pocztowe podwyższyły stawkę za loty. świat jakby przestał marudzić. że w kałuży na samym dnie pojawiło się kolejne życie. ikra tryskała na pobliskie łąki. roznosząc zapach topionego metalu. skurczył się tylko pierwiosnek zdziwiony różowym porankiem. jednak otoczony puchem sąsiadek gęsi. nie płakał. tylko delikatnie rozwinął skrzydła białe od białego nieba i odleciał wbrew naturze człowieka. jakby człowiek miał cokolwiek do powiedzenia.