jakoś tam

a potem będę się zwierzał

spowiadał z myśli i uczuć

z rzeczy których powiedzieć

nie mogłem bo wstyd głupota

błahość myśli która mnie tak rusza

błahość myśli bo płyną z uczucia

a potem będę myślał

jakbym przestał myśleć

by na chwilę złapać oddech

pozwolę na trochę tego

co wsiąka w ciało i drży

mięsień udowy, łydka marzną stopy moje

aż nie będzie kołdry myśli

tylko zapatrzony ślepo w ciemność

poczuję całą tą błahość teatralność i śmieszność

gdy jedyne co robię to wyuczoną rolę

która nawet nie byłą moją rolą

ale jakoś tam pasuje