Joan Tiger→Początek, początkiem zdarzeń. Jakby oderwanie meritum człowieka, od jego ciała i jednak, powrót. Czy na prawdę chciany, to już nie wiadomo. Telefon nie do naprawienia.
No ale telefon, to nie człowiek. Różnie można zrozumieć. I o to chodzi:)↔Pozdrawiam😉
DD, życie w objęciach Morfeusza raczej się bohaterowi nie opłacało. Lepiej by dla niego było, aby go jednak nie odratowali. Dzięki i Szczęśliwego Nowego Roku. Pozdrawiam. ;)
Uwięzieni w okaleczonym ciele, niesłyszani przez innych, osamotnieni, odizolowani, ale wciąż i nadal odczuwający, słyszący, pragnący, żyjący.
To jak te przypadki, o których słyszymy w mediach,, że ktoś został żywcem pochowany.
Niewyobrażalne.
Pozdrawiam.
Czytałam wcześniej. Ciężko mi skomentować, bo to smutne przerażające... takie życie. Dlatego jestem w uzasadnionych przypadkach za eutanazją, niektórzy naprawdę tego chcą. Piątak dany.😘
Joan Tiger; to opowiadanie jest pełne strasznej zawartości. Występuje tu też duch. To zaskakujące, ale w przedstawionej tu historii, to właśnie on jest tym motywem, który nie jest straszny, a wręcz przeciwnie: pokrzepiający. Pozbawiony ciała, już nie odczuwa bólu, potrzeb, kryzysów, zmartwień.
Całe szczęście, każda negatywna, nieprzyjemna rzecz kiedyś się kończy, niczym koszmarny sen. Tak się właśnie mi wydaje.
Hej. Ten tekst to samo życie. Jest chłopak, który się zapatrzył w telefon i wpadł pod samochód. Przez jakiś czas nie żył, ale udało się go odratować. Jednak skutki wypadku okazały się opłakane w skutkach - nieodwracalne uszkodzenia mózgu. Morfeusz symbolizuje tutaj śpiączkę i nie wiadomo, czy ten sen się kiedyś skończy i jaki będzie miał przebieg. Dzięki za komentarz. Pozdrawiam. :)
Komentarze (9)
Joan Tiger→Początek, początkiem zdarzeń. Jakby oderwanie meritum człowieka, od jego ciała i jednak, powrót. Czy na prawdę chciany, to już nie wiadomo. Telefon nie do naprawienia.
No ale telefon, to nie człowiek. Różnie można zrozumieć. I o to chodzi:)↔Pozdrawiam😉
DD, życie w objęciach Morfeusza raczej się bohaterowi nie opłacało. Lepiej by dla niego było, aby go jednak nie odratowali. Dzięki i Szczęśliwego Nowego Roku. Pozdrawiam. ;)
Uwięzieni w okaleczonym ciele, niesłyszani przez innych, osamotnieni, odizolowani, ale wciąż i nadal odczuwający, słyszący, pragnący, żyjący.
To jak te przypadki, o których słyszymy w mediach,, że ktoś został żywcem pochowany.
Niewyobrażalne.
Pozdrawiam.
Ładny komentarz. "Pogrzebani żywcem" - ciekawa myśl. Nie pomyślałam o tym. Pozdrawiam i Szczęśliwego Nowego Roku. :)
Joan Tiger
Szczęśliwego🥳
Czytałam wcześniej. Ciężko mi skomentować, bo to smutne przerażające... takie życie. Dlatego jestem w uzasadnionych przypadkach za eutanazją, niektórzy naprawdę tego chcą. Piątak dany.😘
Dzięki. 😘
Joan Tiger; to opowiadanie jest pełne strasznej zawartości. Występuje tu też duch. To zaskakujące, ale w przedstawionej tu historii, to właśnie on jest tym motywem, który nie jest straszny, a wręcz przeciwnie: pokrzepiający. Pozbawiony ciała, już nie odczuwa bólu, potrzeb, kryzysów, zmartwień.
Całe szczęście, każda negatywna, nieprzyjemna rzecz kiedyś się kończy, niczym koszmarny sen. Tak się właśnie mi wydaje.
5, pozdrawiam 😄
Hej. Ten tekst to samo życie. Jest chłopak, który się zapatrzył w telefon i wpadł pod samochód. Przez jakiś czas nie żył, ale udało się go odratować. Jednak skutki wypadku okazały się opłakane w skutkach - nieodwracalne uszkodzenia mózgu. Morfeusz symbolizuje tutaj śpiączkę i nie wiadomo, czy ten sen się kiedyś skończy i jaki będzie miał przebieg. Dzięki za komentarz. Pozdrawiam. :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania