Jedna chwila, tamten czas
O czym myślisz mała koronczarko,
gdy w skupieniu prowadzisz nici.
Łagodnym uśmiechem nadajesz
dłoniom światło, które spowalnia czas.
Spoglądam na twarz
- wyciszoną, bez kuszących mgławic.
Mówi, że wszystko jest nieważne,
kiedy wzór się nie układa.
Patrzę na obraz i jestem wdzięczna.
Zostaje zachwyt oraz drżenie podobne
do trzepotu pszczelich skrzydeł.
Wypełnia mnie coś ciepłego.
Komentarze (8)
Bez ostatniego wersu.
Pewnie tak, bo zachwyt i drżenie są wystarczającym ciepłem.
No znowu ciekawy klimat stworzyłaś.
Dziękuję i pozdrawiam.
Bliski mi temat. Nieznany innym porządek świata.
Lubię Vermeera:)
''Spoglądam na twarz
- wyciszoną, bez kuszących mgławic.
Mówi, że wszystko jest nieważne,
kiedy wzór się nie układa.'' - bardzo podoba mi się ta strofoida. Super!
Dzięki, Martyno.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania