Jesień
jesień skreśliła z drzew liście
i rzuciła je na glebę zimną
nie poczuły smaku wolności
a tęsknotę za tym co było
wnet puste stare drzewa za nimi zapłakały
zaś codziennie w parku
poranna mgła spaceruje
a my spotykamy się z melancholią
czas odnowić kontakty
wieczorem za to przy kawie
czekamy na ciepło
i na sny spokojne
póki trwa ta pora roku
póki zima się nie odezwie
Komentarze (14)
Aniu_marzycielko→Ładny, melancholijny tekst.
Szczególnie:
''Nie poczuły smaku wolności
A tęsknotę za tym co było''
Pozdrawiam→? ? ? ? ?
Dziękuję za przeczytanie i komentarz, pozdrawiam :)
Piękny wiersz, chociaż temat nieco przejedzony.
Dziękuję za przeczytanie i komentarz, pozdrawiam:)
Piekny dla mnie
Dziękuję za przeczytanie i komentarz, pozdrawiam :)
Bardzo dosłowny, ale ma taki subtelny rys jesiennej melancholii i w sumie klimat najbardziej broni wiersza. O takich się mówi, że z duszą.
Ode mnie 5
Dziękuję za przeczytanie i komentarz, pozdrawiam:)
tak mało tu takiej poezji jak twoja
na 5 zdecydowanie
Dziękuję, bardzo mi miło, pozdrawiam:)
Nawet niezłe, ale te duże litery zupełnie zbędne
Dziękuję za przeczytanie. Litery poprawione. Pozdrawiam:)
Ładne, ale te cholerne, duże litery...
Jakby każdy wers żył własnym życiem i nie łączył się emocjonalnie i treściowo z sąsiadami.
Dziękuję za przeczytanie, litery poprawione. Pozdrawiam :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania