jesienny

wspomnienia

są już kruki

w powietrzu

ciężkim wilgocią

patrzą na zmierzch

 

odchodzę od ciebie

przez frontalny wiatr

w zastygły

monochromatyczny kadr

a każda kropla deszczu na twarzy

jest odmierzoną godziną

mojej śmierci

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (18)

  • Szudracz 26.09.2017

    Ucieczka przed melancholią jesienną. Często w Twoich wierszach pojawiają się pola. Ciekawa jestem, czy tak jest w rzeczywistości. Pozdrawiam

  • ówczesny 26.09.2017

    Mieszkam blisko pól, Szudraczu: ) Pozdrawiam: )

  • Neurotyk 26.09.2017

    ówczesny może za dużo pól wyjaławia twoje wiersze?:)

  • Neurotyk 26.09.2017

    pozdrawiam serdecznie

  • ówczesny 26.09.2017

    Neurotyk, możliwe. U mnie pola, u Ciebie gałązki: )

  • Szudracz 26.09.2017

    ówczesny Kruki, albo wrony unoszą się do lotu po zaoranym polu. Takie ja ma przeblyski z moich dawnych okolic. Dzięki:)

  • Neurotyk 26.09.2017

    ówczesny gałązki i liście dodają mi polotu :)

  • ówczesny 26.09.2017

    Neurotyk, liście koki? :)

  • Neurotyk 26.09.2017

    ówczesny kokoszki :)

  • ówczesny 26.09.2017

    Hie hie hie

  • betti 26.09.2017

    żółte liście - skojarzenia z piosenką, to źle
    drobny deszcz rozmył - tu deszcz
    czerń pól - do wyrzucenia
    wspomnienia
    otworzyły drzwi pamięci - drzwi pamięci do wyrzucenia
    są już kruki
    w powietrzu ciężkim od wody - nazwij tę wodę bardziej lirycznie
    patrzą na zmierzch czerwony - bez czerwony, przegadanie
    uciekam od ciemności
    samotności niepokojącej- do wyrzucenia
    niewdzięczności twojej - patos
    tak obcej mi jak nigdy przedtem

    uciekam przez drobny deszcz - i tu deszcz
    i frontalny wiatr
    przez szare ulice - przez deszcz, przez szare ulice, powtórzenia rażą.
    monochromatyczny kadr - jeżeli szare ulice, to wiadomo, że jednobarwny kadr

    Do poprawy!

  • ówczesny 26.09.2017

    Dziękuję za opinię.

  • Anonim 27.09.2017

    Daje się odczuć klimat jaki wniosłeś w słowach do tego wiersza. Lekko i nostalgicznie. Podoba mi się szczególnie zakończenie, to sformułowanie: "monochromatyczny kadr" <--- odstaje od całej reszty słów jakie użyłeś. Pozdrawiam, piąteczka leci ;-)

  • ówczesny 27.09.2017

    Dziękuję, Art

  • Marlina 04.10.2017

    Niezwykle klimatyczne, wyrażające emocje, Krótko, prosto i na temat. Lubię. Pozdrawiam!

  • ówczesny 04.10.2017

    Dziękuję: )))

  • Szalokapel 07.06.2018

    To kompletnie mnie urzekło. Można powiedzieć, że tutaj jest typowo "mój" klimat. Dosadny i mieszający w głowie utwór. Naprawdę dobry! 5

  • ówczesny 07.06.2018

    Dziękuję, Szalokapel:)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania