jesienny blues

zagląda do okien

późny wieczór jak pies

przenika

poprzez ciało zimna noc

szron maluje szkło

w dłoni ściskam rudą whisky

przesiąknięty tytoniem

puszczam kółeczka

dym rozpływa się w eterze

igła wolno sunie po starej płycie

ostatnie liście w wazonie

w kominku rozegrana walka o ogień

ciepło otula stopy

daleko chodziły

wyczuwalna odległość

zapach pokoju

w świetle indyjskiego salonu

pośród palm świeca dogasa

nie piszą wierszy poeci

odeszli stąd

pozostał papier pióro

puste szkło