Jesienny ludzik
W lesie nieopodal wsi Kości Wielkie panowało babie lato. Pomarańczowe słońce świeciło na żółknące korony drzew. Pogoda była przepiękna, ale było wiadome, że nie potrwa to długo. Za kilka dni przypuszczalnie będzie mgła, chmury i deszcz. Wtedy nastąpi typowa jesień. Trzeba więc było delektować się słońcem, puki jeszcze nie przeminęło. W tej sytuacji księdzu proboszczowi nie zostało nic innego, jak tylko przespacerować się po lesie.
Szedł i przyglądał się drzewom, gdy nagle zobaczył pod jednym z nich coś dziwnego. Mianowicie stał tam jakiś mały byt.
- Co to może być? - zapytał sam siebie. - Pieniek czy kamień; a może jakiś bardzo duży grzyb? Bo przecież nie wiewiórka?
Podszedł bliżej i zdębiał (co w lesie jest częste); gdyż zobaczył małego brązowego ludzika, który stał pod drzewem.
Chociaż wydawało się, iż żyjąc w Kościach Wielkich nic go już nie zaskoczy, to jednak był w szoku. Nigdy niczego takiego, a właściwie nikogo takiego, nie widział.
- Kim ty jesteś? - spytał zaintrygowany.
- A kim ty samemu jesteś? - odpowiedział nieznajomy. - Nieładnie pytać o imię, nie przedstawiwszy się przedtem.
W pewnym sensie ludzik przyznał się, że samemu postąpił nieładnie.
- A nie wiesz kim jestem? - ksiądz zdziwił się. - Jestem tutejszym proboszczem.
Człowieczek uśmiechnął się:
- Wiem, wiem. Chciałem tylko cię sprawdzić. Ja jestem jesiennym ludzikiem.
- Kim? - Ksiądz szeroko otworzył oczy.
- Jak mówiłem; jesiennym ludzikiem. To ja pilnuję, żeby tutaj było babie lato, a potem jesienny deszcz.
- Co takiego? - ksiądz był coraz bardziej zdziwiony. - Czy bez twojej obecności, teraz liście nie były by żółte?
Słysząc to ludzik zaśmiał się.
- Nie, aż tak potężny to ja nie jestem. Zmiany w naturze są spontaniczne i dzieją się same. Ja tylko je obserwuję i koryguję, jeśli czegoś brakuje.
Na chwilę zamilkł i spojrzał na jedno z drzew. Potem zaś kontynuował:
- Pytałeś o liście i ich kolor. Widzisz, one same zmieniają ubarwienie. Jednak czasami jakiś pozostaje zielony za długo. Wtedy ja żółcę go.
- Ok, już rozumiem. - Ksiądz podrapał się po głowie.
- Wbrew pozorom moja rola jest bardzo ważna. - Ludzik wyjaśniał dalej. - Mały błąd jest wprawdzie niezauważalny, ale jeśli kilka zostawimy w tym roku, to w następnym przejdą nowe, a potem jeszcze nowe, i to będzie się kumulowało. To tak jak z małym kamykiem, który rzucony ze skały powoduje wielką lawinę.
- No, jasne! - księdzu, aż zaświeciły się oczy. - I tak doszlibyśmy do momentu, aż jesień zupełnie by wyparowała!
- Póki jestem, nie wyparuje! - mała istota była z siebie bardzo dumna.
- To ciekawe! - Ksiądz był podekscytowany. - Rozumiem, że to samo powinno dotyczyć pozostałych okresów. Czy więc inne pory roku też mają swoje ludzki?
- Jakby mogły nie mieć? Jest nas czterech. Zimowy ludzik, wiosenny ludzik, letni ludzik i ja jesienny ludzik.
- No to pięknie; widzę, że macie zgrany zespół. Gratulację!
Rozmowa zaczynała się robić bardzo przyjemna. Ksiądz widział, że jesienny ludzik jest sympatyczną osobą. Również ludzik polubił księdza.
- Ale powiedz mi tylko jedno. Co robisz przez resztę roku? Kiedy nie ma jesieni.
- A co mógłbym robić? - ludzik uśmiechnął się. - Po prostu śpię.
- Ale to głupie, chce ci się tyle spać?
- Sen to odpoczynek. Ja natomiast jestem bardzo zmęczony, wręcz wykończony tą moją trzymiesięczną pracą, i muszę porządnie odpocząć. - Rozmówca wyjaśnił. - Oczywiście, czasem się budzę, ale wtedy nie zanadto mam co robić. Poza tym nie lubię pogody nie jesiennej. Latem jest mi za ciepło. Zimą za zimno. Ale wiosną jednocześnie za ciepło i za zimno. Tylko teraz jest dla mnie dobrze. Oczywiście, wolę jak będzie mniej słońca. Ale już się tym zajmę. Przypilnuję, żeby chmury pojawiły się we właściwym momencie.
Ksiądz podniósł z ziemi żółty liść.
- Widzę, że nie próżnujesz. Czy współpracujesz z Panią lasu?
- Oczywiście; jest świetna! Mam z nią dużo lepsze stosunki niż z tym całym Borowym. Dobrze, że przestał rządzić. Ten to nawet nie chciał sprawdzać czy grzyby zaczęły rosnąć. A jak już olewał to czy zwierzęta zapadają w sen zimowy. Skaranie było z tym dziadem! Ale to minęło; nie zajmujmy się nim.
Ksiądz uśmiechnął się miło i powiedział:
- Muszę już iść. Wpadnij do mnie kiedyś na plebanię. Zapraszam bardzo serdecznie. Napijemy się herbaty. I życzę ci owocnej pracy.
Już miał iść, ale jeszcze dodał:
- Tylko nie spiesz się zbytnio; gdyż chciałbym się jeszcze przez kilka tygodni pocieszyć letnim słońcem.
Marek Adam Grabowski
Warszawa 2022
Komentarze (50)
Daję 5, mimo że byków bądź ile ;-)
Serdecznie :)))
Dziękuję! Kości Wielkie to wieś, więc są tam byki, jak i owcze. Pozdrawiam
Marek Adam Grabowski "Owcze" to są barany, Panie Prozaiku ;-)
befana_di_campi Masz rację, tutaj jest wiele baranów. ?
░░███╗░░
░████║░░
██╔██║░░
╚═╝██║░░
███████╗
╚══════╝
Noico1 Złośliwie chciało by się napisać o wilku mowa. Małe wyjaśnienie dla czytelników, ten znaczek jest spowodowany pewnym sporem z nim pod innym opowiadaniem, za który już przeprosiłem. Nie odnosi się do tekst.
Marek Adam Grabowski↔Fajnie się czytało. Tak bajkowo. Dobrze tylko, że z Panią Lasu, nie miał na pieńku,
bo różnie by mogło być:)↔Pozdrawiam ?:)
Dzięki! Miało być bajkowo! Pozdrawiam
Kabaret ubrany w opowiadanie — na pewno się spodoba miłośnikom Kości Wielkich. ?
Opis nieco kuleje: zawiła konstrukcja zdań w kilu miejscach, powtórzenia, literówki (czyżbyś zapomniał włączyć spellchecka?), ale zdaję sobie sprawę, że masz ważniejsze sprawy na głowie, aniżeli poprawianie swoich opowiadań.
Daję ? za zabawne momenty i baśniowy charakter.
Dziękuję za serduszko. W tym epizodzie było chyba więcej baśni niż humoru; a przynajmniej taki był zamysł. Pozdrawiam
Baśniowo w Kościach Wielkich, baśniowo i sympatycznie, bez złych mocy szczerzących zębiska, tylko ludzika trochę żal, że tak długo musi spać, toż życia szkoda na spanie. Mógłby migrować w inne rejony jak bociany ?
Piątak ?
Dzięki! Tym razem zrobiłem łagodniejszy odcinek. Pozdrawiam
Marek
Ktoś Ci złośliwie jedynki wlepia, bo opowiadanko nie zasługuje na jedynkę na pewno. Niechybnie portalowy gnom się tu produkuje ?
Już wiem, już wiem, co zrobię, w rewanżu też nastawiam gnomowi jedynek, przecież sprawiedliwość musi być...
po naszej stronie ?
Szpilka Podejrzanych jest dwójka.
Marek
Tylko piosenkę zaśpiewać:
Gdzie oni są
Ci wszyscy moi przyjaciele
Ele ele ele ele ele
Zabrakło ich
Choć zawsze było ich niewielu
Elu elu elu elu elu
Schowali się
(...)
Pożarła ich
Galopująca prostytucja
Ucja ucja ucja ucja ucja
Republika
https://www.youtube.com/watch?v=jnJq5CKDnIg
Szpilka Dokładnie! Przecież te osoby zdradziecko wybiły mi nóż w plecy! ??????
Marek
Wrzuć na luz, prawdziwy przyjaciel nie wbija noża w plecy, to przebierańcy jak w piosence ??
A gdy już się zmierzchać miało, to się wtedy okazało
Że to nie są policjanci, że to byli przebierańcy!
Czas by już na finał, puenta się zaczyna
Coraz więcej przebierańców, coraz trudniej o oryginał!
Rosiewicz
https://www.youtube.com/watch?v=NR8YAK5YxU8
Szpilka ?
Szpilka Co do gnoma; to jego najlepiej rozdeptać; a rozdeptuje się najlepiej w szpilkach. ??????
Szpilka Zastanawiałaś się gdzie poleciał sowa? Otóż tutaj doleciał https://t3kstura.eu/pokaz_tekst.php?id_txt=12334&autor=puszczyk.
Marek
Hahahahaha, przypomniał mi się film - mydłem go! ?
Marek
Spokój, ale ludzi mało, tu też tak będzie, bo wielu ma już dość tych wojen ?
Szpilka KINGSAJZ?
Szpilka Niestety ten portal nie przyciąga wielu internatów.
Marek
Nom, świetny film ?
Marek
Nudno tu się zrobiło, nie ma żadnych dyskusji ciekawych na jakiś temat, tylko obrzucanie się guanem ?
Szpilka Wracając do opowiadania jak wygląda jesień w Niemczech?
Szpilka Tutaj są same burdy. Pod publicystykę już zupełnie nie wchodzę.
Marek
Podobnie jak w Polsce, zależy jeszcze, w którym regionie, ja mieszkam w górzystym, zamtem mam więcej śniegu niż ludzie w Berlinie. No i Oktoberfest, takiego fastynu nigdzie indziej nie ma, ech, zajefajnie, mówię Ci ??
Pytałeś o jesień, a ja o zimie, jesień też bywa złota jak w Polsce ?
Szpilka Chodziło mi o dzień dzisiejszy w twojej okolicy. Warszawie szaro.
Marek
Zauważyłam, ludziom na głowy się rzuciło, tylko się kłócą i to o byle guano!
Szpilka Mieszkasz w Badenii?
Marek
U mnie też chłodnawo i pochmurno, ale jutro ma wyjść słonko na cały tydzień ?
Marek
W Bawarii ?
Szpilka Ach; czyli pozostałaś w strefie łacińskiej.
Marek
Na razie, do emerytury jeszcze szmat czasu, a potem się zobaczy.
Ciao i udanego dzionka życzę ?
Szpilka Pięknie musisz wyglądać na tle tych zameczków.
Marek Adam Grabowski , a haftki i koronki?
Grain Szpilka raczej nie nosi strojów ludowych.
Marek
Zameczki piękniejsze, szalony Ludwik II i jego zamki, biedny lud, cisnął ich strasznie podatkami, żeby na zameczki było ?
Spokój, sielskość, nutka tajemniczości. Coś czego brakuje w dzisiejszych czasach. 5/5
Bardzo mi miło. Pozdrawiam
Marku
"puki" przez "ó"
za nadto łącznie
jeszcze parę przecinków i Pani z małej.
opowiadanko ok
Pozdr.
Dzięki! Błędami zajmę się jutro. Pozdrawiam Ps. Pani Lasu to nazwa własna.
Ciepło-jesienny odcinek :). Fajny pomysł z ludzikiem. Kolejny raz pozytywnie zaskakuje mnie proboszcz z Kości. Otwarty umysł i brak wywyższania się to u księży nie taka częsta rzecz. Episkopatowy top piznąłby ludzika w ogień razem z Harrym Potterem :)). Fajny odcinek, choć od błędów zęby cierpną :).
"Otwarty umysł i brak wywyższania się to u księży nie taka częsta rzecz." - Zwłaszcza chyba u wiejskich egzorcystów! ? Pozdrawiam
Twój tekst kolorem i zapachem skojarzył mi się z koniakiem, tak jakoś. Brązowy, aromatyczny, grzeje i towarzyszy przy przyjaznej rozmowie.
Tylko jedno mi nie daje spokoju. Jak ten ludziki żółci liście.
Dzięki! Wyjątkowo ciekawy komentarz. Pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania