jesienny romans

złote światło

wśród bieli księżyca

zgrabione renesansowym audytem

niesie nocy na chmurach

transcendentalne mroźne spojrzenie

będące promykiem nadziei

jakby w nim jawiła się wszechobecność

złote pasma liści

rozczesuje północny wiatr

gładząc szeleszczący dywan

ciszą utkany pejzaż nocy

gdzie wino smakuje lepiej

a słoneczne światło rozkwita

wśród bladości księżyca

snuje senny marsz

tęczowym mostem

przez zastygłą rzekę

Klaudia Gasztold