jeśli

gdybym wierzył

że zdołam uratować

cokolwiek zmienić

zamiast wysiąść zamyślony

przystanek wcześniej

nie iść w zapadającym zmierzchu

kilka kilometrów

nie spotkać ciebie

gdybym uwierzył wcześniej

byłbym po obydwu stronach

wczytany w utriusque cosmi

podążając za wymianą

duszy z duchem wszechświata

wszedłbym w przestrzeń

wolną od linearnych następstw

mógłbym się zmierzyć z przeznaczonym

jeślibym wcześniej wsłuchał się

podążył za muzyką niebieskich sfer

zmieniłbym uratował

może wciąż mogę

wydostać się stąd

idąc za fluddem

w jego kosmogonii

wybrzmieć w akordzie harfy

w pełni

poza czasem i przestrzenią

może znajdę drogę dostępu powrotu

będę mógł zmienić cokolwiek

tamtego wieczoru