jest już sennie

miasto nakarmiło już wszystkie

zbłąkane koty

uliczne neony wskazują im drogę

do zacisznych zaułków

rzucając kolorowe światła

niczym drogowskazy

na zmęczonych słońcem parapetach

ścielą się pierzyny z kurzu

na których zazdrosne pająki

szyją sieci na miarę

tylko senny grajek uliczny

przysiada na starym progu

licząc drobniaki w sfilcowanej czapce

pora do domu

z niego nie widać

dźwięków skrzypiec

zawieszone nad miastem

przyglądają się ostatnim

przechodniom