Jest taki ogród poetów u Pana Boga

Zygmunt Jan Prusiński

JEST TAKI OGRÓD POETÓW U PANA BOGA

Mojemu kumplowi Przemysławowi Gintrowskiemu

Zostałeś zaproszony Przemysławie

nie chciałeś wszak bo nie skończyłeś ostatniego dzieła -

kto za ciebie dokończy?

Zatem nic się nie kończy a dopiero zaczyna

i po tobie coś się zaczyna -

może w dniu śmierci narodził się nowy poeta?

Opijają poeci elegie w knajpach

ci przed którymi droga świeci z nieba -

ich wrażliwość to jak rosnące drzewa z uczuć ziemi.

Umarli nie są umarłymi

dopóki żyją w naszych sercach.

Cmentarze są tylko przystankiem...

Pamiętam dzielnicowy stary cmentarzyk w Monachium.

To niczym park dla żywych -

tam babcia z wnuczkiem na spacerze

a i zakochani na ławeczce - i ja tam byłem

pisałem wiersze dla Józefa Mackiewicza.

Naszą misją jest to

że uczymy się przychodzić i odchodzić...