jestem pod

wrażeniem

chciał mnie osaczyć

szarmanckim

splunięciem na oczywistość

przypuszczając w drzwiach

że drgnę

że ruszę zanim

przestanie podsuwać mi

krzesło

dziś ukłon

chyli się ku szczytom

osiągnięć

żyjemy pod

presją bezzasadności