Jestem rapem

Jestem tekstem, jestem rapem, twoją nutą, starszym bratem

Będę Twoim „zapanbratem”, jak obrońca pod krawatem

Może trochę bożym batem, litościwym, wiernym katem

Więc nie pierdol mi i przyjmuj godnie to na klatę

Przelejemy w papier smutki, nabijemy w butle wódki

Zostaniemy herosami jak kreskówkowe Atomówki

Jak Titanic z tym Di Caprio, zatoniemy po kilkakroć

By się podnieść znów od nowa, to tak zwana próba Hioba!

Pióro ciężkie często bywa, czasem wena z łóżka zrywa

Pięć i pół, no sześć w porywach, ta ocena jest fałszywa

To fortuna z nami tu pogrywa, daje znak by grzech zmazywać

Jak cyganka za pieniądze karty losu nam odkrywa

Usiądź śmiało, wyrzuć z siebie

Mroczne cienie, złe pragnienie

Zwieńcz to wszystko wykrzyknikiem i se wychyl gin z tonikiem

Nie trać na nic ni sekundy, odnajdź swoje "axis mundi"

Kto powiedział, że na świecie wszystko jest od ręki

Najpierw musisz przejść przez życia liczne męki

Zrozum, to nie jest czas na drzemki

Życie to jest hazard, bandyta jednoręki

W koszu naszym sterta martwych piosnek

A my… czekamy jak pieprzony ptak na wiosnę

Aż się ziści… odwieczny sen rapera - tłumy fanów, własny audioteatr

Sławni niczym Shakespeare, butny „Król Lear”, Aram Khachaturian i jego „Lot trzmiela”

A gdy przeminie pozornie wieczna sława

Zdawać by się mogło, że to kiepska sprawa

Przyjacielu drogi, nic bardziej mylnego

To nasze marzenie, więc nie rezygnuj z niego

Wszyscy wkoło mówią „this is over”

Ale co z tego?

Muzyka naszą muzą, więc wątpiącym chuj do tego!

O Święta Cecylio, zbaw nas ode złego!