Jestem umazany czarną mazią, czyli punkt krytyczny

Jestem umazany

Czarną mazią

Duszę się w niej

Moje oczy patrzą

Obojętnie

Na moją zmęczoną twarz

Duszę się

Jestem uwiązanym

Do drzewa psem

Umazany czarną mazią

Duszę się

Chcę szczekać

Ale lina blokuje mój krzyk

Tylko błagam o litość

Jestem umazany

Czarną mazią

Duszę się w niej

Jest żelowa

I ciepła

Duszna

A moje ręce

Przestały walczyć

Upadłem na kolana

Zdesperowany.

Zmieniłem zdanie.

Jestem ptakiem

Który patrzy

Na zachód słońca

I unika śmierci

Od kuli karabinu

A ja odlatuję stąd.

Oddycham.