jeszcze nie

chciałbym wierzyć

że możemy zawrócić

cofnąć zegar

rzeka płynie dalej

a my to ciągle my

nie wrócimy do wczoraj

możemy gonić sny

narodzić się w starości

uratować ogień w oczach

kochać bez zbędnej nadziei

obcy we własnym świecie

zaludnić siebie sobą

obłaskawiać gwiazdy

krzesło może być domem

miejsce może być niebem

jak śmierć jest zarzewiem