Już zbladły.
Już zbadały, już zgasły.
Nasze gwiazdy wysoko tam.
I już nic, i nikt.
Nie pomoże nam.
Zacząć od nowa iść pod prąd.
Nikt nie powie nam.
Gdzie jest nieodkryty ląd.
A my ja ptaki co przed zimą uciekają.
Wylecimy w ostatni wspólny rej.
Wodami wzburzonego życia.
Bo gdy nastanie czas.
Ja tu wrócę.
By rozgrzebać parę serca ran.
A ty tam zostaniesz.
Leczyć się z moich pustych słów.
Komentarze (5)
Pięć
Tina wiersz dodałam
Dzięki
Jak zwykle cudowne i 5 :). Mam pytanie. Jestem nowa, nie wiem co oznacza "forum" na moim profilu. Mogłabyś mi powiedzieć? Obserwuje Twój profil i wiem że masz 8.
Szczeże jakoś na to forum nie zwróciłam uwagi. Dzięki za wizyte.
Tina12 już wiem! I nie ma za co. ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania