Kaja

Chciałbym umieć to nazwać,

podkreślić.

Zatopić w żywicy tak, żeby nawet po latach,

można było wracać do tego,

jak do najcieplejszych poranków,

kiedy siadaliśmy na balkonach i nic,

poza papierosami i kawą.

Dla ciebie pierwszą.

Chciałbym oznaczać koniec wszystkiego,

co do tej pory.

Ściągać ci z ramion okruszki,

z chleba, który stał się czerstwy, niejadalny,

który został upieczony tylko po to,

żeby spotkać moje palce i skończyć na podłodze,

jako żer dla ptaków, karmnik.

Chcę być twoją karmą i inkarnacja,

dopóki mogę.

.

.

.

.

.

Wrzesień, roku w którym wszystko się zaczęło.

Wszystkiego dobrego z okazji urodzin