Kamienice

stoją na baczność

w deszczu

słońcu

nawet cieniu

przymykają rano zaspane okna

przeciągając drewniane

skrzypiące bramy

z przeciągiem otwierają

stare serca

z dziecięcą ufnością

wąskie ganki pękają w szwach

licząc szerokie biodra

na wyścielonych kurzem podwórzach

ogony starych kotów

splatają się w warkocze

od okna do okna

babie lato rozwiesza sznury

do prania

na kamiennych schodach wśród pajęczyn

potyka się czas

przysiądzie na progu

licząc muchy

w tym upale leniwe

jak płynące obłoki