Karina 1

Padał deszcz a ona stała na nie osłoniętym przystanku i czekała na autobus , nie miała parasolki , mokła i klęła pod nosem na upiorną pogodę , było jej mokro i zimno .

Mogła wezwać taksówkę ale jak na złość jej torebka została w domu , nie miała przy sobie ani dokumentów ani pieniędzy , koleżanka dała jej bilet autobusowy który kurczowo trzymała w zaciśniętej dłoni . Nareszcie , zza zakrętu wyłonił się autobus , pasażerów prawie nie było , chciała skasować bilet ale był tak mokry że nawet nie dał się wsunąć do kasownika . Podeszła do kierowcy , pokazała mu ten bilet ,

-Nie da się skasować -powiedziała

-Daleko pani jedzie ?-zapytał

-Pięć przystanków , wysiadam na szóstym

-Niech pani siada , jak wpadną kanary to powiem jak jest .

-Dziękuję -usiadła tuż za jego plecami .

Kanarów nie było , dojechała już bez przygód . Wychodząc jeszcze raz podziękowała kierowcy i szybko pobiegła w stronę swojego bloku .

Mieszkała na piętrze w dwupokojowym mieszkaniu ze ślepą kuchnią , małą łazienką i małym jak pudełko przedpokoju, mieszkanie odziedziczyła po zmarłej babci . Zrzuciła z siebie przemoczone ubranie , wzięła szybki prysznic i już po wyjściu ubrała w domowy dres . Zrobiła sobie kubek herbaty i przeszła do pokoju który służył jej też za sypialnię . Z kubkiem w ręce usiadła na kanapie podkulając nogi , zapatrzyła się w portret babci który cały czas wisiał na ścianie w jednym miejscu , tak , jak powiesiła go babcia .

-Szkoda że ciebie już nie ma babciu -powiedziała -Chciałaś żebym miała dobre życie , męża , dzieci , rodzinę , a ja mam tylko pracę i samotność .

Taka szara mysza babciu ze mnie że nic mi nie wychodzi w życiu , gdybyś nie zostawiła mi mieszkania to nawet nie miałabym gdzie mieszkać .

Odstawiła kubek na nocną szafkę , przyłożyła głowę do poduszki , otuliła się kocem i zasnęła .

Babcia przyszła do niej we śnie , czuła jej dłonie na swojej głowie , słyszała jej cichy szept

-Nie martw się wnusiu , na wszystko przyjdzie czas , jeszcze będzie dobrze kochanie .

Obudziła sie po dwóch godzinach , w pokoju było ciemno , leżała i myślała o tym co jej powiedziała babcia .

Kochana staruszka -szepnęła -tylko ty zawsze mnie kochałaś .

Zadzwonił telefon który zostawiła w kuchni na stole , wstala i poszła zobaczyć kto się tak dobija do niej . To była matka .

-No nareszcie -krzyczała -Karina co ty , nie pamiętasz o matce ?-

-Mamo piłaś ?-zapytała

-Tak , piłam , potrzebuję pieniędzy .

-Nie mamo , jesteś w takim wieku że możesz iść do pracy , zarobić , ja ci nie dam .

Rozłączyła się i zablokowała numer .Jej matka była alkoholiczką , piła od lat ,dlatego babcia zabrała ją do siebie i wychowywała .

Swojego ojca nie znała , babcia też nigdy o nim nie mówiła a ona nie pytała .

Miała ciotki ale nie utrzymywała z nimi kontaktu , cioteczne rodzeństwo też nie kwapiło się do tego żeby się z nią spotkać , porozmawiać , zawsze uważali ją za kogoś gorszego od siebie .

Niby miała w pracy koleżanki i kolegów ale też ich znajomość nie wybiegała poza mury biurowca w którym pracowali .

-Życie -pomyślała smutno -muszę coś ze sobą zrobić , przecież potrafię się śmiać i żartować , jak babcia żyła to zawsze się śmiałyśmy , nawet same z siebie .

A teraz jak nie włączę telewizora to cisza jest jak makiem zasiał . Muszę się zmienić , ale jak to zrobić ?

Usiadła przed laptopem i wpisała w gogle frazę "Jak mogę się zmienić " za sekundę dostała odpowiedź

-Na czym ma polegać zmiana ?

-Jestem nieśmiała , mam dwadzieścia osiem lat a jeszcze nie miałam chłopaka ,

-Opisz mi siebie

-Nie , to się mija z celem -odpisała -kim jesteś ?

-Jestem twoim doradcą AL

-Spadaj -odpisała i wyszła ze strony

Doradca AL , bez ciebie sobie poradzę .

Postanowiła że najpierw zmieni siebie , a póżniej zacznie układać sobie życie .