Kasztany i liście

Kasztany i te piękne jesienne liście

Przypominają mi ciebie oczywiście.

Kolor włosów twoich i śmiech,

Jakbym to widział i słyszał cię.

 

Ile bym dał, żeby cię zobaczyć,

Ile bym dał, żeby złapać cię za rękę.

Rozdrapuję rany, żeby cię pamiętać,

Muszę sam nosić w sobie tę udrękę.

 

Codziennie wstaję rano i parzę kawę,

Wlewam do twojej ulubionej filiżanki.

Piję z mlekiem, powoli wpatrując się w świat

Przez twoje ulubione zielone firanki.

 

Boże, jak to bardzo boli,

Niewyobrażalny smutek

I pustka we wnętrzu,

Pustka, przez którą nie wiem, co dalej.

Bez ciebie, bez nas, bez sensu.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania