Kasztany i liście
Kasztany i te piękne jesienne liście
Przypominają mi ciebie oczywiście.
Kolor włosów twoich i śmiech,
Jakbym to widział i słyszał cię.
Ile bym dał, żeby cię zobaczyć,
Ile bym dał, żeby złapać cię za rękę.
Rozdrapuję rany, żeby cię pamiętać,
Muszę sam nosić w sobie tę udrękę.
Codziennie wstaję rano i parzę kawę,
Wlewam do twojej ulubionej filiżanki.
Piję z mlekiem, powoli wpatrując się w świat
Przez twoje ulubione zielone firanki.
Boże, jak to bardzo boli,
Niewyobrażalny smutek
I pustka we wnętrzu,
Pustka, przez którą nie wiem, co dalej.
Bez ciebie, bez nas, bez sensu.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania