katownia

wola przetrwania

zamykasz otwierasz oczy

palce plotą rytuał

uśmiechaj się tracąc paznokcie

imadła trzymają lekkość

zanim oderwie się do krzyku

to już ostatnia granica

krew fermentuje w przestrzeni

od sufitu do piekła

tamta rzeka jest przeklęta

gilotyna przecina ją jak tama

raz za razem

nie da się wejść nie da się wyjść

kiedy jesteś w środku

czyjeś wnuki umyją podłogę