Kawa Papierosy Melisa

Wybudzam się kawą powoli, jeszcze resztki ze snów się kołaczą. Potrząsam pustą łupiną,

stukoczą jałowe myśli. Wypijam kolejne łyki pod nikotynowy dym i czekam aż mi się ziści

ostatni proroczy sen.

Papieros za papierosem, rozpędza przede mną dym i mrużę oczy przeciągle, ziewając prosto

ci w twarz.

Słucham twojego oddechu, zgrzytasz zębami przez sen. Jęczysz dziwne wyrazy, jakieś zaczątki słów.

Stoję nad twoim ciałem, całunem okryta już. Jeszcze tylko mi zostało melisę zaparzyć znów.

Na dobry sen bez niespodzianek. Dość mam już proroczych snów.

Komentarze (9)

Diamentowa Róża 24.08.2015

Boniu... To było straszne. Po tytule spodziewałam się jakiegoś idiotyzmu (bez obrazy), a tu poważny tekst, smutny tekst. Nie do końca go ogarniam, ale na prawdę mnie przeraża. Dlatego nie palę papierosów i nie piję kawy!
Ode mnie 4, bo nie łapię do końca tekstu :)