Każdy z nas dokądś zmierza.

Każdy z nas dokądś zmierza.

Bo uparcie wierzy.

Że na końcu drogi, jest ukryty skarb.

Złożony z rzeczy, o których nie śniło się nikomu.

Skarbu spod piekła bram.

Pozostawionego by człowiek mógł z diabłem o duszę grać.

W pokera życia, w pokera straconych szans.

I stawia na szali swój największy skarb.

Który dostał od Boga.

Gdzieś tam na początku drogi.

A teraz co on z nim robi?

Oddał go za rzeczy ulotne.

Tracąc szanse życia.

Tam za bramą nieba.