**

Komentarze (8)

• 
  realista 2 miesiące temu

  Tu tkwi sedno, że kto Bogiem się czuje
  To prędzej czy później, na swej skórze odczuje.
  Bo Bóg jest Bogiem zazdrosnym
  Kto tego nie rozumie, ma żywot żałosny.
• 
  jjzielezinski 2 miesiące temu

  Piękny, poetycki komentarz... :) Dziękuję.
  
  Pozdrawiam serdecznie!
• 
  Where Is My Mind 3 godz. temu

  Jakie masz odczucia, wiedząc, że był to łotr i oszust, który obecnie błaga o usunięcie danych osobowych?
• 
  Sokrates 2 miesiące temu

  Wiersz na pewno niebanalny i dobrze napisany
• 
  jjzielezinski 2 miesiące temu

  Dziękuję za te słowa :)
  
  Pozdrawiam serdecznie!
• 
  Where Is My Mind 3 godz. temu

  Jakie masz odczucia, wiedząc, że był to łotr i oszust, który obecnie błaga o usunięcie danych osobowych?
• 
  Where Is My Mind godzinę temu

  Kiedy rozum śpi, budzą się demony
  rymowany
  2026-02-15 15:07
  Programując program do liczenia mamony,
  Ogarnął mnie sen i obudził demony.
  
  A co, gdybym helikopter jaki potrzebował?
  Czy byłbym tak zdolny, bym go skonstruował?
  
  Albo maverick'a czy inne rakiety,
  Już na samą myśl doznałem podniety!
  
  Niemal pewnym będąc w tym sennym nałogu,
  Żem zdolnym na tyle, by dorównać Bogu!
  
  Wtem, ni stąd, ni zowąd, nagle zesztywniałem,
  Gdyż za próżność i pychę paraliżu dostałem!
  
  Łkając wniebogłosy, płakać w śnie począłem,
  Prostując swe nogi nieopatrznie pod stołem...
  
  A tam kable uszkodzone, bo „zabrakło kasy”,
  Dotknąłem stopą plusa, zwierając do masy...
  
  Niczym światło jutrzenki, niczym blask pioruna,
  Sen straszny przerwała krótka spięcia łuna.
  
  „Wybacz, Boże kochany, mnie nędznej miernocie.
  Obiecuję, że już więcej nie zasnę w robocie!”
  
  „I jeszcze pokornie wyznać Tobie muszę:
  To, co niszczy obwody, ratuje mi duszę.”
  
  I tak dziękowałem Bogu za pomocną rękę,
  Że przebłyskiem swej Łaski zakończył mą mękę.
• 
  Where Is My Mind godzinę temu

  Kiedy rozum śpi, budzą się demony
  rymowany
  2026-02-15 15:07
  Programując program do liczenia mamony,
  Ogarnął mnie sen i obudził demony.
  
  A co, gdybym helikopter jaki potrzebował?
  Czy byłbym tak zdolny, bym go skonstruował?
  
  Albo maverick'a czy inne rakiety,
  Już na samą myśl doznałem podniety!
  
  Niemal pewnym będąc w tym sennym nałogu,
  Żem zdolnym na tyle, by dorównać Bogu!
  
  Wtem, ni stąd, ni zowąd, nagle zesztywniałem,
  Gdyż za próżność i pychę paraliżu dostałem!
  
  Łkając wniebogłosy, płakać w śnie począłem,
  Prostując swe nogi nieopatrznie pod stołem...
  
  A tam kable uszkodzone, bo „zabrakło kasy”,
  Dotknąłem stopą plusa, zwierając do masy...
  
  Niczym światło jutrzenki, niczym blask pioruna,
  Sen straszny przerwała krótka spięcia łuna.
  
  „Wybacz, Boże kochany, mnie nędznej miernocie.
  Obiecuję, że już więcej nie zasnę w robocie!”
  
  „I jeszcze pokornie wyznać Tobie muszę:
  To, co niszczy obwody, ratuje mi duszę.”
  
  I tak dziękowałem Bogu za pomocną rękę,
  Że przebłyskiem swej Łaski zakończył mą mękę.
  autor
  jjzielezinski
  jjzielezinski
  przejdź do strony autora

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania