kiedy słońce staje się deszczem

Komentarze (1)

• 
  Grafomanka godzinę temu

  robisz jeden błąd... dopowiadasz tam, gdzie powinno być miejsce dla czytelnika, na jego obraz...
  
  między nami
  
  padało słońce
  
  rzęsiście
  
  między nami padało słońce – bez rzęsiście
  promienie
  wydobyły każde słowo – słowa, bez każde
  schowane głęboko pod językiem – bez głęboko, bo pod językiem już nam, czytelnikom, mówi jasno
  
  grzaliśmy się ogniem
  czułych zdań – bez czułych, bo kiedy grzeją, wiadomo jakie
  chowając na później
  wszędobylski dotyk - bez wszędobylski, jakoś trywializuje
  
  na wieczornej łące
  świeciliśmy jaśniej niż gwiazdy – tutaj, ta strofoida odstaje: łąka, gwiazdy, niebo, kaczeńce...
  choć od nieba woleliśmy
  zapach kaczeńców
  
  podarłeś na strzępy nagie myśli – bez nagie
  kiedy zranione słowa – bez zranione
  broczyły niedowierzaniem - płynęły niedowierzaniem
  
  zamiast gwiazd
  lodowaty księżyc
  
  za mało miejsca na dłoni - bez na dłoni
  by zacisnąć ból
  
  Jak uważasz, ale ja bym tak napisała...

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania