kiedyś to słońce

kiedyś to słońce było oczkiem w głowie

pobliskiej ludności

w nim przychodzili na świat i w nim go

opuszczali

czesali je

starali się

i dobrze im szło

wychodziły im umizgi i podlizywania

tańce i śpiewy

zadłużali się żeby je wykarmić

zadłużali się żeby się wysłowić

jasno i słonecznie

w pełni i dobitnie

kiedyś to słońce opatrywało rany wojownikom

i przewijało niemowlęcia w kołyskach

to wszystko działo się jakiś czas temu

działo się to pod wpływem ciepła wydzielanego przez słońce

te chwile nie chwycą drugi raz

słońce się zdewaluowało

zastąpiły je lampki w głowach

które dają jeszcze więcej ciepła

na widok bożków pomniejszych

acz licznych

bardzo