-

-

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (20)

  • Violet 04.10.2017

    Ładny, sporo emocji, widzę pewną scenę... Pozwolisz, że wykorzystam Twój obraz napisany słowem poezji , w tekście czysto prozatorskim. No, poprostu poczułam tę rozpaczliwą samotność. Dziękuje za natchnienie, w zamian mogę pozostawić jedynie piątkę.
    Pozdrawiam.

  • Szudracz 04.10.2017

    Violet Pozwalam, chętnie zobaczę tą inspirację. :)
    Dziękuję nie tylko za piątkę. :) Pozdrawiam

  • Violet 04.10.2017

    Szudracz szukaj w Arystokracie nijakiej Suzann w jakiejś części :) Ale widzę ją: przy kieliszku z dopalajacym się papierosem wpatrzoną w coś, co utraciła, i może nie powrócić, samotną wśród tak wielu... z zacieśniającą się pętlą odrzucenia w chwili gdy sięgnęła dna człowieczeństwa...

  • Szudracz 04.10.2017

    Violet Dzięki za podpowiedz, zajrzę do niej. :)

  • Dekaos Dondi 04.10.2017

    Piątkę już dałem. ''Samotny w tłumie'' - ten banalny tytuł, bywa bardzo trafny. Tym razem, trudno mi rzec, które wersy najbardziej.
    Fajnie,że Jesteś tu. Pozd. Cię.

  • Szudracz 04.10.2017

    Dekaos Dzięki i też się cieszę, że jestem. :) Składam ukłon. ;)

  • Dekaos Dondi 04.10.2017

    Zobaczyłem - tą ćmę - naprawdę ładna. Nie uciekł bym - ino patrzył.

  • Pasja 04.10.2017

    Nidopalony papieros, scielący się dym i pełna popielniczka z niedopałkami w szarym popiele. Szklanka czy kieliszek to atrybuty samotności. Rozmowa nocna ze śmiercią. Ogień i woda. Miłej 5:)

  • Szudracz 05.10.2017

    pasja Dziękuję bardzo. :)

  • Karawan 04.10.2017

    Trochę weselej i delikatnie(!!) prześmiewczo; co tak pionowo żeś napisałaś? Strasznie mi nos do dołu zjechał!;)) Fajnie! 5!

  • Szudracz 05.10.2017

    Karawan No ja nie wiem, co Ty z tym nosem wyczyniasz. :) Postaram się weselej. :) Dzięki. :)

  • Adam T 05.10.2017

    Dla mnie - studium wypalenia, uzależnienie jest tu wielowymiarowe, nawet codzienność może być czymś, od czego potrzeba natychmiastowego odwyku.
    Myślę, że niepotrzebne są wersy o topieniu smutków i pętli, jak to się modnie ostatnio mówi "odzierają z tajemnicy", w moim odczuciu.
    Dobry.
    Pozdrawiam )))

  • Adam T 05.10.2017

    W puencie zostawiłbym "popielnica pochowała spojrzenie", nie byłoby tej oklepanej szarości, a popielnica sama w sobie ma swoją wymowę.

  • Szudracz 05.10.2017

    Adam Poruszyłeś tą wielowymiarowość i jak najbardziej potrzeba odskoczni jest niezbędna.
    Przemyślę usunięcie tych wersów. Na ten moment, nie mogę się zdecydować. :)
    W puencie zmienię, też myślę że będzie lepiej bez tej szarości. Dziękuję bardzo za pomoc i odwiedziny. :)

  • riggs 05.10.2017

    Smutne, mocne, zostaje w pamięci 5

  • Szudracz 05.10.2017

    riggs Dziękuję za odwiedziny, miło Cię widzieć. :)

  • Anonim 05.10.2017

    Czytam Twoją twórczość. Ten utwór ma w sobie dużo smutnych, czasami mocnych emocji. Ale to dobrze. Oczyszczenie. Potrzebujemy tego wszyscy...

  • Szudracz 06.10.2017

    Artbook Miło, że prześledziłeś mój dorobek. :) Pozbywanie się nadmiernych emocji, jest niezbędne dla zachowania równowagi. Dzięki serdeczne. :)

  • Pan Buczybór 05.10.2017

    Ano, całkiem niezłe to. Takie niby szudraczowe, ale jakby bardziej nowożytnie. Podoba mi się - czytelnikowi. Bądź zdrów i pozdro.

  • Szudracz 06.10.2017

    Panie Drogi czytelniku dziękuję za słowa uznania. :) Zdrowia również życzę i pozdrawiam. :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania