Kim jestem?

Powiedz mi, kim jestem,

bo gdy patrzę w lustro

nie widzę nic.

Tylko bladą twarz

zmęczoną oczekiwaniami,

zawiedzioną samą sobą,

jakby każdy dzień

zostawiał na niej kolejny ślad ciszy.

Serce

już dawno wykrwawiło się

na twojej dłoni

biło zbyt głośno,

wierzyło zbyt mocno,

oddało wszystko,

nie pytając o cenę.

A teraz stoję tu,

pustka odbija mój wzrok,

imię nie brzmi znajomo,

myśli nie chcą należeć do mnie.

Więc powiedz

kim jestem,

skoro nawet ja

przestałam siebie rozpoznawać?