"Kim jesteśmy?" (wiersz)

Zniknąłeś, lecz wciąż czuję Twoją obec­ność,

gdy po raz ko­lej­ny zaw­ra­cam i czuję lęk.

Nic gor­sze­go od przechodzących dreszczy,

wspo­mi­nając os­tat­nie z Twych słów...

"Kim jes­teśmy, jeśli nie tym, kim by­liśmy?

Sa­mi na­da­liśmy so­bie imię zakładając maskę.

Zos­ta­liśmy uśpieni wal­cząc nap­rze­ciw siebie,

mi­mo to nie pot­ra­fi­my wyp­rzeć się praw­dy."

Zam­knęliśmy Bramę nieświado­mi swych błędów

w rzeczy­wis­tości, która stała się kłam­stwem.

Po­zos­ta­wiając py­ta­nia, na które brakło od­po­wie­dzi

od­pychając wiarę, która ro­zu­mu nie zwy­cięży.

"Kim jes­teśmy, jeśli nie tym kim by­liśmy...?"

Nasze twarze się zmieniają godzo­ne przez czas.

Zmieniając twarz zmieni­liśmy tożsa­mość.

Tak trud­no uwol­nić się z nieświado­mości,

tak trud­no iść znów drogą do praw­dy.

"Kim jes­teśmy ? "