klepsydra
Gdyby życie było klepsydrą,
Moja byłaby przyklejona do blatu.
Blat można przenieść lub przesunąć,
Ale ja?
Ja żyję w pieprzonym dołku.
Z którego żadne emocje mnie nie wydrą,
Nie obrócą one jak zwykłego plakatu.
Coraz częściej mam myśli by zawisnąć,
Nawet lina już w ręku.
Jednak coś mnie tu trzyma,
Ni to strach, ni to miłość.
To już próba jest ósma,
Kiedy mnie omamia żałość.
Komentarze (4)
Pierwsze dwie linijki bardzo mi się podobają, dobry wstęp.
"Blat można przenieść lub przesunąć, / Ale ja?" - fragment, w moim odczuciu, do wyrzucenia.
"Ja żyję w pieprzonym dołku / Z którego żadne emocje mnie nie wydrą" - nie podoba mi się tu słowo "pieprzony". Nie jestem całkiem przeciw wulgaryzmom w wierszach, ale uważam to za zbędne tutaj.
"Nie obrócą one jak zwykłego plakatu" - nie rozumiem. To znaczy chyba rozumiem, ale muszę sobie gdybać, porównanie do plakatu jest takie... znikąd wzięte, bardzo losowe.
"Coraz częściej mam myśli by zawisnąć, / Nawet lina już w ręku" - spokojnie pierwsza z tych linijek wystarczy, druga jest zbędnym dopowiedzeniem.
Reszta całkiem mi się podoba. Jest prosto, ale widzę w tym prawdę. "Ni to strach, ni to miłość". Rozumiem, o czym piszesz.
...
nie rozstaję się z myślami
a one
one dotykają
dobra i zła
prowadzą po bezdrożach
...
Warto się przeciwstawić,
nic nie trwa wiecznie.
Pozdrawiam serdecznie 5*
Miłego dnia
Jakoś tak mi zupełnie tytuł nie pasuje do zawartości. Tak jakby otworzyć słoik z napisem Nutella, a tam parówki.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania