Kobieta

Już nie jestem grzeczną dziewczynką, lecz kobietą, która widzi, czuje i dotyka.

Dla jednych – przyjaciółka, dla innych – wróg.

Cisza nauczyła mnie pokory, ale też dała mi siłę.

Nie będę Cię pytać, czy jestem dobra, czy wystarczająca.

Żyję. Oddycham. Czuję.

Moja intuicja, serce i dusza są moim kompasem.

Ale żeby nie było tak pięknie i wzniośle – pamiętam, że jestem słaba i krucha.

Mam prawo błądzić, upadać i znów się podnosić.