Kobieta z winogronami

Zygmunt Jan Prusiński

KOBIETA Z WINOGRONAMI

Aleksandrii Rzeszowskiej

Jakbyśmy powrócili z dobrego filmu,

odgarnęłaś włosy blond

gdzieś cień znikł - mogłem

ocenić urok anioła w ogrodzie.

Wiem że lubisz winogrona,

z woli ludzkich pragnień twe usta

malowane ocierały się o moją myśl.

Szarpałem się jak w pajęczynie...

Aleksandrio niespokojna temperamentem,

wyrzuć z siebie pokrycie

tyle jest ścieżek do zdobywania piękna,

połóż się naga w winogronach!

Posłuchasz jak poeta szepce do motyli,

uwolnię cię by w zarysie

ciało twe malować pocałunkami.

Nie bój się – Erotyk nie boli...