Kolacja

Kolacja

Nadchodzi noc nad miasto

Światła się zapalają

Przebrani przed kolacją

Do stołu zasiadają

Obcy patrzy na obcą

Przez odległość stołu

Nic nie znaczące padają

I jakże puste słowa

I myśl obojgu teraz

Natrętnie siedzi w głowie

Niech weźmie to cholera

Co ja tu jeszcze robię

Siedzące obok małe

Owoce uniesienia

Powoli jedzą razem

Nic do powiedzenia

Posiłek ma ten gorzki

Palący smak piołunu

Brakuje namiętności

Brakuje już piorunów

Obcy już całkiem sobie

Formalnie nadal razem

Co ja tu jeszcze robię

Nic już się nie wydarzy

Eleganckie kryją stroje

Myśli robaczywe

Pustka w duszy rośnie

Uśmiech na twarzy fałszywy

D.G.