Komunikacje miejskie
Wsiadam w autobus
Jadąc metrem
Plączę się w głowie
Mówię o myślach
Zabijam miłość
Tracąc czas
Wieczorami kiedy idę spać
Rozlewam kwas
Śniąc
O niespełnionej miłości
Którą odrzuciłem
Niespełna rozumu
Nie rozumiem siebie sam
Chociaż chciałbym mieć mapę
Do swojej drogi
A teraz zabijam to w sobie
Wsiadając w autobus
Rzucam się pod metro
Plączę się w głowie
Mówię o myślach
W grobie
A wszystko to przez te cholerne
Komunikacje miejskie
Komentarze (7)
Nie wiem czemu ale mi się trochę chumorystyczny ten wiersz wydaje.
5 za poprawienie nastroju.
Dziękuje! Miło, że poprawiłam nastrój:)
Faktycznie, końcówka jest nieco żartobliwa, ironiczna, ale wiersz sam w sobie dość smutny jak dla mnie. 5
Dziękuję:)
Udało Ci się zaszczepić tutaj zabawne zakończenie, ale ono tylko pogłębia smutek wiersza. Zdał mi się naprawdę przykry, świetnie zrobiłaś w tym przypadku klamrę kompozycyjną co do tej plątaniny myśli. Zostawiam 5 :)
Właśnie o taki charakter wiersza mi chodziło, dziękuję!:)
Wiersz smutny z nutką humoru. Brawo za oryginalność!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania