Koniec gry

Inspirowane ,,Piłą", zacznijmy grę!

Podnosi się powoli, z nadgarstka cieknie krew

Czerwona i gęsta, zapełnia cały zlew

weneckie lustro, ktoś ją obserwuje

dłonie jej cierpną, prawie ich nie czuje

,,Myślisz, że tego nie zrobię? Popatrz skurwielu!

Choćby nie wiem jak bolało, dojdę do celu,

nie poddam się, będziemy dalej grali!''

-Mówi wbijając w dłoń nożyce ze stali

Wyciąga srebrny klucz do wolności drzwi,

to jeszcze nie koniec, choć wokół tyle krwi

Odchodzi od zlewu bardzo powoli

,,Co ja teraz zrobię o kurwa jak to boli"

Wkłada klucz w kłódkę, drzwi się otwierają

Wie, że z kimś, ale nie wie z kim grają

Wychodzi na korytarz, błaga i krzyczy,

jednak nikt z jej prośbami wcale się nie liczy

Nagle ktoś wychodzi z przeciwnej strony korytarza,

to niebywałe coś takiego się nie zdarza,

to jakiś chłopak wygląda jak obłąkany,

ma nieprzytomny wzrok i ubiór pozdzierany

Podchodzi coraz bliżej patrzy jej na ręce

Zaczyna żałować, że zostawiła nożyce w łazience,

lecz długo to nie trwa, chłopak wyciąga broń

i jednym płynnym ruchem wbija ją w jej skroń

,,Koniec gry"- mówi twardy, męski głos,

lecz chłopak nie przestaje, uderza jeszcze w tors

Łom wbija się w klatkę rozłupując kości,

dziewczyna nigdy więcej nie odzyska przytomności

Miał uderzyć ją raz, to czwarte uderzenie,

w całym domu słychać ciężkie łomu brzmienie

Ostatni raz uderza, nie wie co się stało

ściąga płacz i przykrywa martwe ciało