konieczność zdarzeń

Może. Coś zrobię. Pójdę. Stworzę i przepchnę. Z punktu A do B. Wtedy będę, później muszę.

Gdzieś tu, gdzieś tam, gdzieś.

I wtedy.

Przypadek za przypadkiem

przypadkiem przestaje być

przypadkiem.

Gdzieś tu, gdzieś tam, kiedyś.

A przeznaczenie staje się serią niefortunnych zdarzeń, prowadzącą to tej jednej chwili.

I tworzy.

Tu i teraz.

"Hej".