kontrapunkt

moje pierwsze i moje drugie ja

straciło kontrolę na pustynnej drodze

teraz uczę się jak zamykać ścieżki

z otwartych żył cieknie piasek

zabierz mnie do czarnego nieba

obiecaj że spróbujesz

w brudnym oknie odbicie udaje twarz

rozsyp popiół w nocy

słomiana broda bóstwa

domaga się ognia

to tylko nowa odsłona

kiedy brakuje sił na smutek

nie ma już nic do powiedzenia

zostanie po mnie ledwie

szary ślad na suchej ziemi