Kontrapunkt
Wieczorne niebo powoli obniża się,
czas iść nad rzekę. Czekam,
kiedy Wielka Niedźwiedzica umoczy
gwiezdny ogon, policzy śpiące ryby.
Gdzieś daleko spóźniony ptak
trzepocze skrzydłami. Chłonę oddech
nocy, chociaż coraz mniej koloru
do przeżycia i ciężko poruszać wiosłami.
Może zaplątały się w falujących włosach
rusałki? Drzewa widziały w głębinie
zielone oczy z wiślanym wiankiem.
Jeżeli zostanę na brzegu, nie poznam
drugiej strony. Raz jeszcze zbuduję zamek
z piasku, nasiąknę słowami.
Świt pisze nową historię - pora do domu
Komentarze (9)
Kikimora↔Klimatyczne, baśniowe trochę i jakby równoczesne odpłynięcie i dopłynięcie do czegoś.
Tam gdzie nowy świt jest wstęgą drogi do domu↔W sensie formy - bez ostatniej - to taki bezrymowy sonet
Pozdrawiam?:)↔%
"Tam gdzie nowy świt jest wstęgą drogi do domu"
Właśnie tak - dziękuję.
Piękny.
Ścisnął mnie mocno, do mokrych oczu.
Bardzo dobrze utkany wiersz, wyrzuciłabym tylko "pustymi" z przedostatniego.
"pustymi" - przemyślę.
Dziękuję za komentarz - serce zabiło z radości.
Podoba się, ja bym nie wyrzucał "pustymi ". Tak, jeśli zostaniesz na brzegu nie poznasz...
Bardzo dziękuję - pozdrawiam serdecznie.
Klasa sama w sobie i to jest poezja.
5!!!
Po takiej opinii, odważniej będę patrzeć - dziękuję Nurio.
Bez ostatniego wersu byłoby - jak dla mnie - lepiej.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania