Kontrast bytu

To co trwało przestało płynąć

jak strumień uderzający o brzegi

pole opustoszałe

a na środku narcyz

szarmancko poruszał listkami

szepty koron

koiły burczenie

porywczych silników

cisza wprosiła się do pokoju

jako gość nadąsany

dyskutując z kurtyną

która wystrzeliła iskry

to co trwało przestało płynąć

natura zaszarżowała

by cały świat mógł wreszcie stanąć