kopa kabana

sześćdziesiątka

najwyraźniej mu służyła

bo

ułożył każdą z policzonych myśli

każdą nadzieję od najlichszej

po najśmielszą

i któż wie przy

obfitej wyobraźni ile marzeń

jeszcze mieszkało pod klepką

latami ściśniętych jak stare winyle

wyciągał je czasem i puszczał

mimo uszu

nucąc że ujrzą spełnienie

jak świnia niebo