Kosmologia
Na dźwięk sygnaturki dotykam nieba,
chociaż wciąż stoję na ziemi.
Czas ożywia przestrzeń, podświetlona
Jasnością rozszerzy horyzont. Pszczoły
znowu będą krążyć wśród kwiatów.
Zbłąkany dostanie siłę potrzebną do życia,
popłynie gdzie chce, jak wiatr i nurt rzeki.
Skupiony na jednym znaku usłyszy
Pieśń nad pieśniami. Poczuje obecność.
Wyśpiewa słowa, które obudził głos
dzwonów - do piękna w tamtej ciszy.
Komentarze (7)
Wyjątkowo przemawia do serca i wyobraźni.
Duże dzięki.
Dorzucam swoją piątkę, bardzo piękne nawiązanie do pieśni biblijnej.
Serdecznie pozdrawiam.
Kikimora↔Można się "upozytywnić" po przeczytaniu. Jednakowoż, trza sobie dośpiewać w myślach, że jednak coś od siebie, też muszę dać. Czasami aż tyle, że zawsze będzie za mało↔To taki skrót myślowy:)↔Pozdrawiam:)↔%
'Czasami aż tyle, że zawsze będzie za mało' - poezja przemówiła.
Jest taka siła, która łączy wszystkie elementy, ale swoją też trzeba dodać. Dziękuję.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania