Kosmos

Serce powoli zwalnia,

Chłód pustki nie pozwala żyć.

Pozostają tylko wspomnienia.

Zaczyna gasnąć ostatni promień,

Błysk, który umiera w mych oczach.

Wielkie początku koniec.

Lewe oko jest już prawie zamknięte,

Prawe dopiero się otwiera.

Zmartwychwstanie zaraz nastąpi.

Wszystkie rany zsumują się w jedną bliznę,

Czas przeminie, lecz ran nie zagoi.

Pozostaną tylko łzy tęsknoty.

Obudzę się w nowym świecie,

Lecz bez Ciebie będzie on piekłem.

Tak wygląda mój Tartar.