kotara

czas i pamięć zanikają

i nic po nas

każdą drogę pokryje kurz

wszystkie uśmiechy i łzy

wyplączą się z nici

więc śmieję się i płaczę

klaszcząc w dłonie odganiam

ostatnią kochankę

daj jeszcze wspomnieć

dzieci po włosach pogładzić

obietnice ulatują gdy dzień się kończy

czerń i biel spięte w szarość

przesłonią na chwilę światło